7 min lezen
Vorig seizoen op Saturday Night Live , verscheen Timothee Chalamet in een sketch waarin hij een instructeur van een bungee-les speelde. De sketch was hilarisch, maar het mikpunt van de grap was de trainingsstijl zelf. Het draaide om een paar vragen:waarom kiezen zoveel vrouwen voor deze modaliteit? En tellen onconventionele zweetsessies eigenlijk als legitieme trainingen?
Om de cirkel rond het bungee-sketconvo af te ronden:ja, bungee-sessies zijn energieke trainingen met weinig impact die gunstig zijn voor cardiofitness, zoals Women's Health eerder gemeld. En voor sommige mensen zijn ze de enige soort training die ze zullen doen, ook al weten ze dat het een paar wenkbrauwen doet fronsen.
Hoewel het verleidelijk kan zijn om ze buiten beschouwing te laten omdat ze te 'raar' of 'dom' zijn, zijn deze lessen slechts één voorbeeld van een trend die steeds vaker voorkomt:fitness die zichzelf niet al te serieus neemt.
Tegenwoordig kan de fitnesswereld zich gedomineerd voelen door puristen van krachttraining, maar beweging is niet one-size-fits-all. Of het nu gaat om bungeejumpen, hoelahoepen of interpretatief dansen in je woonkamer, de beste workout is degene die je in beweging brengt en aan het lachen maakt.
Zelfs nu traditionele fitness floreert (denk maar aan de comeback van pilates en de groeiende belangstelling voor functionele krachttraining en zwaar tillen), behouden niet-traditionele trainingen tegelijkertijd grip en winnen ze zelfs. In New York City nodigt The Ness je uit om op een persoonlijke minitrampoline te springen, Surfset daagt balans en cardio uit op robotsurfplanken, en Nrthrn Strong combineert krachttraining met conditietraining in langlaufskistijl.
En hoewel sommige van de hedendaagse trainingen misschien buitensporig lijken, komen ze uit een lange reeks excentrieke voorgangers zoals Richard Simmons, Jazzercise en zelfs Prancercise (de fitnessgekte waarbij mensen een steigerend paard nabootsen). Kortom, zolang mensen aan het sporten zijn, hebben ze creatieve manieren gevonden om het vermakelijk te houden.
Voor Chyla Everett, 29, die zowel bungee- als luchtles geeft in Houston, hebben niet-traditionele trainingen haar geholpen zelfvertrouwen, gemeenschap en kracht op te bouwen. Toen ze zich vier jaar geleden inschreef voor haar eerste luchtles, ging het eigenlijk om iets proberen waartoe ze nooit de kans had gekregen. “Ik deed het aanvankelijk uit passie”, zegt ze. “Ik heb dans altijd gewaardeerd, ik hield van kunst, en ik kon het me gewoon niet veroorloven toen ik opgroeide, maar als volwassene dacht ik:‘Ik heb geld voor volwassenen, dus laat me iets nieuws proberen.’”
Het doel was niet wat veel mensen naar een groepstrainingsles brengt, zoals kracht opbouwen, calorieën verbranden of spieren opbouwen. Maar jaren later zijn Everetts lichaam en geest anders. "Ik ben een stuk flexibeler en ik heb zeker meer kracht in het bovenlichaam", zegt ze. Aerial, waarbij je yoga en dansachtige bewegingen doet terwijl je in de lucht hangt, vereist veel kracht van het bovenlichaam en de kern om jezelf in posities te wringen en uithoudingsvermogen om er doorheen te stromen.
Chyla Everett
Chyla Everett
Everett rent nu tussen de één en twee mijl per dag om ervoor te zorgen dat ze het cardio-uithoudingsvermogen heeft om een routine bij te houden. Ze is ook bewust bezig met haar voeding, slaap en herstel, zodat ze haar best kan doen. In elke betekenis van het woord is Everett een atleet, ook al was dat niet wat ze oorspronkelijk dacht dat ze met bungee aan de slag ging. "Ik zag het echt niet als een training", zegt ze. “Ik zag het gewoon als een hobby.”
De luchtreis van Everett begon toen ze in New York City woonde, maar ze verhuisde naar Texas nadat bij haar moeder de diagnose kanker werd gesteld. "Ik heb gemeenschap kunnen vinden terwijl ik dat doormaakte", zegt ze. In deze kleine, hechte klassen vond Everett ook een zelfvertrouwen dat ze niet altijd had. ‘Ik was het meest verlegen kind ooit’, herinnert ze zich. “Ik begon pas op mijn zestiende met mensen te praten, maar de lucht heeft me geholpen een manier te vinden om mezelf te uiten.” Eén manier waarop ze zich uitdrukt? Op het podium – optreden voor een paar honderd mensen. Ze doet het ook vier keer per week voor haar lucht- en bungeestudenten.
Ondertussen was plankenkoorts voor Kay Thompson, 38, een van de eigenaren van Killer Fitness in Burbank, Californië, nooit het probleem. Zij en haar medeoprichters kregen het idee voor hun sportschool met horrorthema nadat ze een film hadden gemaakt met de naam Slashercise , inclusief een campy, op de jaren 80 geïnspireerde training precies in de plot.
Na het maken van de film (en de ongelukkige sluiting van een iconische lokale horrorboekwinkel) voelde het oprichten van een griezelige sportschool in de plaats als de beste manier om een gemeenschap te dienen die al een passie voor het genre had.
Maar zouden diezelfde mensen een passie hebben voor sporten? Het blijkt, ja. Sinds de opening eind mei heeft Killer Fitness een toegewijde groep sporters aangetrokken, waaronder Kandice Martellaro, 37, die vier keer per week gaat. "Ik was erg opgewonden dat er een sportschool met een horrorthema werd geopend", zegt ze. "Ik ben niet iemand die zich op zijn gemak voelt om naar de sportschool te gaan, maar omdat het een horrorthema had, dacht ik:'Ik zal dit eens proberen', zegt ze. "Ik werd aangetrokken door het niche-, leuke horror-aspect, maar het waren de daadwerkelijke trainingen en de omgeving die erg lichamelijk positief was, die me op de been hielden."
Vóór Killer Fitness trainde Martellaro thuis. Nu heeft ze haar handgewichten ingeruild voor roze kettingzagen en haar cardiofiets voor een dansaerobicsles genaamd Terror Twist. Enkele andere opties die je bij Killer Fitness hebt, zijn Fight Like A Final Girl kickboksen, Flexercism en, aan het eind van de week, een herstellende Yin Yoga-les genaamd Making It To The End Credits.
Bij Killer Fitness is alles grappig en overdreven, maar dat zorgt ervoor dat mensen zich welkom voelen. "Er zijn zoveel mensen binnengekomen die zeiden:'Dit voelt anders'", zegt Thompson. “Ze voelen zich hier veilig.” Hoewel ze klanten van alle achtergronden hebben, lijkt Killer Fitness zich ook bijzonder open te voelen voor leden van de LBGTQ+-gemeenschap en vrouwen, die zich historisch gezien misschien minder op hun gemak voelden om naar een gewone sportschool te gaan, "of het nu [vanwege] de intimidatie is of het gevoel alsof je wordt beoordeeld, of misschien omdat de trainingen niet leuk zijn en ze als een hele klus aanvoelen", zegt Thompson.
Geweldige fitness
Meestal helpen deze lessen consistentie en regelmaat bij het bewegen te bevorderen, wat iemand kan helpen de naald in de richting van een fitness- of gezondheidsdoel te brengen.
Voor Martellaro was dat toevallig afvallen. "Het was echt verrassend voor mij dat ik naar binnen ging in de verwachting iets doms en campy te doen en dat ik naar buiten kwam met een verbetering van mijn lichaam", zegt ze. "Ik had niet verwacht dat ik zou afvallen door naar de sportschool te gaan en het was mijn doel dit jaar."
Een nationale sportschool die al lang een gevierde beweging in al zijn vormen is, is Crunch. Bea Roberts, 25, volgt verschillende lessen op haar locatie in Brooklyn, maar een favoriet heet Pound. Bij de cardioles worden verzwaarde drumstokken gebruikt, RipStix genaamd, die meebewegen op de muziek voor een intervalsessie met hoge intensiteit. "Wat ik zo leuk vind aan een leuke trainingsles, is dat het een gemeenschap van mensen oplevert die ook plezier willen hebben", zegt Roberts.
"Ik ga niet naar de sportschool om een of ander fitnessdoel te bereiken; Ik ga omdat ik het leuk wil hebben."Bij Crunch kun je een heleboel van dat soort aanbiedingen vinden. Er is luchtyoga, anti-zwaartekrachtyoga, paaldansen en iets dat Boing heet, waarbij deelnemers een paar veerkrachtige schoenen aantrekken en zich een weg banen naar fitness. Ze lijken misschien raar, maar er wordt veel over nagedacht.
“Mensen zullen zeggen:‘Hoe goed kunnen verzwaarde drumstokken eigenlijk zijn? Hoe goed kun je trainen tijdens het fietsen met karaoke? Kan het echt een goede workout zijn?’ Het antwoord is ja”, zegt Brookelyn Suddell, CPT, directeur groepsfitnessstrategie bij Crunch Fitness en instructeur in New York City. “De merkidentiteit van Crunch is leuk, authentiek, innovatief, inclusief, en die doorlopende lijn is erg belangrijk voor ons.”
Zany-klassen zijn net zo belangrijk voor het bedrijfsmodel van Crunch als hun eenvoudige, sterke klassen – en ze hebben zelfs hetzelfde opkomstpercentage van ongeveer 80 procent van de capaciteit, zegt Suddell. “Bij de niet-traditionele lessen komt het succes voort uit het gemeenschapsaspect”, legt ze uit. “Ik zou zeggen dat 99 procent van de standaardtrainingen leuker is dan wat dan ook en dat je er echt bij wilt zijn. De mensen die deze lessen volgen, hebben de neiging om met elkaar om te gaan, andere lessen met elkaar te volgen en na de les uit eten en drinken te gaan.”
Het is iets dat de hele trainingservaring veel leuker maakt. "Ik hou ervan om in een trainingsles te zijn waar iedereen samen iets geks doet en we plezier hebben en allemaal lachen", zegt Roberts. "Er is meer een gevoel van kameraadschap in die ruimtes."
Crunchfitness
Crunchfitness
Bovendien kan het vinden van een passie voor een niet-traditionele training, net als wat er met Everett gebeurde toen ze in de lucht begon, ertoe leiden dat je in een meer traditioneel crosstraining-regime terechtkomt, wat Crunch ook aanbiedt. "Het is alsof je naar je reguliere paaldanslessen zou moeten komen, en hier zijn enkele reguliere krachttrainingslessen of cardiolessen die we aanbevelen om je te helpen je paalrepertoire op te bouwen", zegt Suddell.
Hoewel traditionele krachttraining misschien wel de boventoon voert in de wetenschap van spieren en metabolisme, jaagt niet iedereen PR's of lichaamshercompositie na. Soms is het vinden van een manier van bewegen die je doet lachen het echte doel, en waarschijnlijk de meest duurzame die je kunt bereiken, zo blijkt uit onderzoek uit 2022 in Frontiers in Psychology .
"Ik hou van sporten omdat het goed voelt voor mijn lichaam, en ik geniet ervan", zegt Roberts. “Ik zoek naar trainingservaringen die echt plezierig zijn. Ik ga niet naar de sportschool om een of ander fitnessdoel te bereiken; Ik ga omdat ik het leuk wil hebben.”
Echt, rare trainingen zijn een overwinning voor de sportscholen die ze aanbieden en de klanten die ervan houden. Ze zijn een voorbeeld van hoe fitness eruit kan zien als het niet esthetisch of zelfs doelgericht is, en een herinnering dat je van je trainingen kunt en moet genieten. "Misschien is het gewoon het klimaat van de wereld", zegt Martellaro. “Bewegen zou niet meer iets moeten zijn om te haten. Het kan iets leuks zijn.”
Olivia Luppino is associate editor bij Women's Health. Ze besteedt het grootste deel van haar tijd aan het interviewen van deskundige bronnen over de nieuwste fitnesstrends, voedingstips en praktisch advies voor een gezonder leven. Olivia schreef eerder voor The Cut, PS (voorheen POPSUGAR) en Salon van New York Magazine, waar ze ook interviews voor de camera deed met beroemde gasten. Onlangs liep ze de marathon van New York City.