* Verhoogde productie van melkzuur (lactaat): Tijdens intense oefeningen, vooral wanneer de zuurstoftoevoer de energievraag (anaërobe metabolisme) niet kan bijhouden, wordt glucose afgebroken om ATP (energie) en lactaat te produceren. De accumulatie van lactaat wordt geassocieerd met verhoogde waterstofionen (H+), wat de pH verlaagt.
* Productie van koolstofdioxide (CO2): Aerobisch metabolisme neemt ook toe tijdens het sporten, waardoor CO2 wordt geproduceerd. Wanneer CO2 oplost in lichaamsvloeistoffen (inclusief spierweefsel), vormt het koolzuur, dat dissocieert in waterstofionen (H+) en bicarbonaationen (HCO3-), waardoor de pH wordt verlaagd.
* ATP -hydrolyse: ATP wordt afgebroken om energie te leveren voor spiercontractie. De hydrolyse van ATP geeft waterstofionen (H+) vrij, wat bijdraagt aan de afname van de pH.
* afgifte van waterstofionen uit andere metabole processen: Andere metabole processen in de spier kunnen ook waterstofionen vrijgeven.
De daling van de pH kan bijdragen aan spiervermoeidheid door te interfereren met verschillende processen die betrokken zijn bij spiercontractie, zoals enzymactiviteit en iontransport.
Het is echter belangrijk op te merken dat het lichaam buffersystemen heeft om de daling van de pH te verminderen, maar tijdens intense oefeningen kunnen deze buffersystemen worden overweldigd, wat leidt tot een meer significante afname van de pH.