Vriendelijkheid en liefde:14 hartverwarmende verhalen over het begin van echte relaties

Ware liefde begint vaak met een kleine, onbaatzuchtige daad. Van de vriendelijkheid van een vreemde tot een ondersteunend gebaar wanneer dat het meest nodig is:deze 14 hartverwarmende verhalen bewijzen dat een vriendelijk hart de ultieme groene vlag is. Ontdek hoe eenvoudige empathie kan leiden tot een leven lang geluk.

Oh mijn. Het verhaal over het kleine meisje dat haar moeder op de begraafplaats bezocht, was bitterzoet. Ik heb tranen in mijn ogen. Ik zag dat happy end niet aankomen. Zo blij!

Edit:lees het nog maar eens. Opnieuw tranen.

• Een man bij de wasserette had moeite met het opvouwen van de kleren van zijn dochter. Ik heb aangeboden om te helpen. Hij snauwde:'Bemoei je met je zaken!' Zijn dochter zei:‘Papa, laat de aardige dame helpen, zodat we mama sneller kunnen bezoeken.’
  Ik glimlachte. Maar mijn glimlach verdween toen de man naar zijn dochter keek en fluisterde:"Schat, mama wacht niet. Ze komt niet terug."
  Zijn vrouw is acht maanden geleden overleden. Elke zaterdag stond zijn dochter erop een schone, mooie jurk te dragen als ze ‘mama bezocht’ op de begraafplaats. Ze ging bij de grafsteen zitten en vertelde haar over haar week. Hij kon geen nee zeggen.
  Ik hielp ze die dag met opvouwen, en ze vertrokken. Volgende zaterdag ontmoetten we elkaar weer. Hij knikte alleen maar. Zijn dochter rende naar mij toe en zei:'Je bent teruggekomen!' Weken werden maanden.
  Ik begon mee te doen aan hun zaterdagbezoeken. Zijn dochter hield mijn hand vast en zei:‘Vertel mama ook over jouw week.’ Op een avond zei hij:‘Ze heeft niet meer zo geglimlacht sinds haar moeder.’
  Twee jaar later was zijn dochter ons bloemenmeisje. Ze fluisterde tegen de hemel:‘Mama, ze is gebleven.’ © Kristen / Bright Side

• Ik zei een keer dat ik geen tijd had om te eten voordat ik haar ophaalde voor een date (waar we niet gingen eten), en ze bracht me een klein bakje pasta om in de auto te eten. Nooit gevraagd, ze heeft het gewoon meegenomen. Dat was ook onze eerste date. Ik vond het gek dat ze precies wist wat ik wilde! © Onbekende auteur /Reddit

• Op onze tweede date waren we aan het eten, en ik nam een hap van mijn salade en zei:"Ik heb net een groot stuk ui gegeten, nu ga ik de hele nacht uienademen." Hij doorzocht zijn salade, vond een ui, at hem op en zei:‘Ik ook.’ © BearBullShepherd /Reddit

• Hij was een enigszins vaste klant bij mijn werk, en we werden vrienden en kregen een band dankzij gedeelde interesse. Uiteindelijk ontmoette ik daar zijn familie en zag hoe dichtbij ze allemaal waren.
  Op een dag zag ik hem de winkel uitlopen, hand in hand met zijn oma, en mijn hart smolt voor hem. Het zien hoeveel hij van zijn oma hield en respecteerde, heeft mijn gevoelens voor hem echt verdiept, maar hij is ook een van de meest geruststellende, avontuurlijke, meegaande mensen die ik ooit heb ontmoet. © Gretaheidi /Reddit

• Ik was in een winkelcentrum en zag een kleine jongen alleen huilen bij de fontein. Ik knielde neer en vroeg:'Hé vriend, waar is je moeder?' Hij zei:‘Ze zei dat ik hier moest wachten.’
  Ik ging bij hem zitten. Ik heb een ijsje voor hem gekocht. Verzon een dom spelletje, tegels tellen.
  Twintig minuten later kwam er een man op ons af rennen, die er doodsbang uitzag. Zijn vader. Hij pakte de jongen vast en keek me aan alsof ik een heilige of een bedreiging was. Ik stond langzaam op en zei:"Hij was bang. Ik hield hem alleen maar gezelschap."
  Zijn gezicht brak. Hij zei:"Zijn moeder zou hem ophalen. Ze kwam niet opdagen. Opnieuw." Ik gaf hem mijn nummer voor het geval hij ooit noodhulp nodig had.
  Hij gebruikte het nooit voor noodgevallen. Die avond schreef hij ‘bedankt’. En ik antwoordde. Nu ben ik een stiefmoeder van de mooiste jongen ter wereld. © Betty /Belle kant

• Toen ik tiener was, was ik op een huisfeestje. Valde flauw op een bank. Werd 's ochtends wakker met een deken en water. Deze willekeurige man die ik op mijn werk had gezien, lag naast me op de grond te slapen. Mijn vrienden vertelden me dat hij de hele nacht bij me bleef zitten op de meest gezonde, beschermende manier.
  Ik weet nog dat ik dacht wat een aardige vent hij was om voor het willekeurige meisje te zorgen. Hij bracht me zelfs 's ochtends naar huis. Zijn karakter is onveranderlijk hetzelfde gebleven. Het is nu 14 jaar geleden en ons tweede kind is onderweg. © Easy_End2397 /Reddit

• Ik ben samen met mijn man sinds we 15 en 16 waren. We gingen naar een kleine school waar mijn kleine zusje ook naar toe ging. Eén keer bleef ik thuis en ging mijn zus naar school, maar mijn moeder en ik vergaten allebei dat ze opgehaald moest worden.
  Ongeveer 30 minuten na het ontslag renden mijn moeder en ik naar de auto om haar te halen. Terwijl we naar buiten rennen, zie ik de oude vrachtwagen van mijn man onze straat inrijden. Hij stapt uit, gaat naar de achterbank en draagt ​​mijn kleine zusje (die hij had gestopt om een ​​ijsje te halen) naar ons toe.
  Mijn zus had hem gevonden toen niemand haar kwam ophalen, en zonder dat er om gevraagd werd of wat dan ook, nam deze 16-jarige jongen het op zich om ervoor te zorgen dat ze veilig en gelukkig thuiskwam.
  Dat was de dag waarop ik wist dat ik met hem wilde trouwen. Tien jaar later zijn we getrouwd en verwachten we ons eerste kindje. Wij zijn de peetouders van mijn kleine zusje 💕 © itsme_sug /Reddit

• Toen we afscheid namen bij mijn slaapzaal, liep hij weg in de regen. Ik keek naar hem uit het raam terwijl hij keer op keer bukte om de wormen van het trottoir naar het gras te verplaatsen, zodat er niet op zou worden gestapt. © montereyo /Reddit

Deze vrolijke verhalen bezorgen mij tranen in mijn ogen.

• Ik heb mijn favoriete boek per ongeluk op een bankje in het park laten liggen. Iemand heeft het teruggestuurd naar de bibliotheek omdat mijn naam op de binnenkant van de omslag stond. De bibliothecaresse belde mij.
  Toen ik het oppakte, zat er een plakbriefje in:"Geweldige smaak. Hoofdstuk 12 maakte mij ook aan het huilen." Er was een droevige smiley getekend met een potlood. Ik lachte en schreef terug op het briefje.
  Ik liet het boek op dezelfde bank liggen. Hij schreef terug. We wisselden twee maanden lang aantekeningen uit in dat boek, alsof het het langzaamste gesprek ooit was.
  Toen we elkaar eindelijk ontmoetten, bracht hij koffie en zei:"Ik heb hem bijna niet teruggegeven. Blij dat ik dat gedaan heb." Hij laat nog steeds aantekeningen voor me achter in boeken. Ik laat ze nog steeds op die bank liggen, zodat hij ze kan vinden. © Irene /Bellekant

• Onze eerste kerst. Ik had een briljant plan om haar iets betekenisvols te geven, omdat ze erg milieubewust is en altijd grapjes maakt over hoe ik “de ijsberen beïnvloed” als ik niet recycle, mijn computer uitzet, de lichten uitzet, enz.
  Terwijl ik op mijn onderlip beet en grijnsde, dacht ik dat ik zó briljant was. Ik zou een ijsbeer adopteren via een van die online natuurbeschermingsfondsen en hem op haar naam zetten. Dit zou episch zijn.
  Ongeveer twee weken voor Kerstmis vertelde ik haar dat ik het beste en grappigste cadeau ooit had gekregen. “Echt niet!” ze zei:"Ik heb JOU het beste cadeau ooit gegeven!"
  Wut... dus we begonnen hints te geven:
  Ik:“Het is koud...”
  Zij:"Echt niet, ik denk dat de mijne ook koud kan zijn!"
  Ik:"Het is wit als sneeuw!"
  Zij:"Oh, ik denk dat de mijne ook erg wit is."
  Ik:"Het is GROOT! Maar zelfs kleine dingen hebben er invloed op."
  Zij:“Wacht, wat...”
  Uiteindelijk flapte ze het eruit in de parkeergarage van het winkelcentrum. Mijn moeder wist het al meer dan een week:we kregen elkaar precies hetzelfde cadeau:een donatie/adoptie van een ijsbeer door het WWF en een knuffelbeer met een ijsbeer. Al bijna 5 jaar samen! © w****nR /Reddit

• Nodigde me uit om wat tijd samen door te brengen. Ik kwam erachter dat ik rechtstreeks uit de les en het werk kwam en besefte dat ik al een tijdje niet had gegeten. Dus bestelde hij de bezorging toen ik daar aankwam, zodat het op magische wijze buiten zijn deur op ons zou wachten. (Hij knipoogde naar mij en zei:"Je hebt dit verdiend!" En produceerde het als een soort... voedselmagiër.)
  Ook! Het was eten uit zijn cultuur waarvan ik zei dat ik het wilde proberen. Het feit dat hij zich dat herinnerde en moeite deed om ervoor te zorgen dat ik te eten kreeg, was zo lief.
  Ook liet hij me de leveringsbonnen zien die hij had toegevoegd, die luidden als:"LAAT BIJ DE DEUR. KLOP ALSJEBLIEFT NIET. IK BEN HEEL DRUK." Maakte me aan het lachen. Wat een grappig mens is hij. © Silly_Accident3137 /Reddit

• We waren collega's/vrienden en hadden nooit echt een diepgaande relatie. Ik heb eigenlijk nooit geweten dat hij ergens serieus over was. Hij is gewoon een heel gemakkelijke, gekke kerel.
  Op een dag waren we allemaal aan het rondhangen zoals we altijd doen als het langzaam is, en mijn baas feliciteerde zichzelf met de productiviteit die die week was getoond. Ik was echt geïrriteerd omdat het allemaal mijn harde werk was dat de cijfers omhoog duwde, en ik denk dat mijn collega mijn gezicht heeft gezien.
  Op dat moment stapte mijn collega naar mijn baas en vertelde hem ronduit dat we zonder mij niets gedaan hadden gekregen. Toen draaide hij zich naar mij om en zei:'Nee, echt, ik zie je, je doet geweldig werk.' Ik viel op dat moment. © Adept_Taro_7028 /Reddit

• Dit meisje dat ik leuk vond, reisde door mijn stad op weg naar haar ouders om naar een soepfeestje te gaan. In principe maakt iedereen een soep en brengt deze mee, en ze delen en eten allemaal kleine kommen van alle soepen. Op de terugweg naar haar huis nodigde ik haar uit voor een koffiedate, en ze bracht me een enorme Mason-pot gevuld met de soep die ze had gemaakt.
  Ik weet niet meer welke soep het was, maar niemand had ooit echt zijn best gedaan om zoiets voor mij te doen. Een paar maanden geleden vierden we ons 10-jarig jubileum. © Kingside /Reddit

• Mijn vader stierf toen ik 22 was. Ik belde zijn telefoon alleen maar om zijn voicemail te horen.
  Op een dag werd het nummer opnieuw toegewezen. Een vreemdeling nam op. Ik raakte in paniek en hing op. Hij belde terug. Ik antwoordde huilend en legde alles uit. Hij werd stil en zei:‘Bel me over een uur.’
  Ik heb het gedaan. Mijn hart sloeg een slag over toen ik hoorde dat hij zijn uitgaande voicemail opnieuw had opgenomen in de stijl van mijn vader, dezelfde woorden die ik door tranen heen had beschreven. Geen perfecte kopie. Maar dichtbij genoeg om mij te breken.
  Hij zei:'Nu heb je een reden om opnieuw te bellen.' Zes maanden lang heb ik dat nummer gebeld alleen maar om een ​​vreemde te horen doen alsof hij mijn vader was. Op een dag zei ik:‘Ik denk dat ik er klaar voor ben om te stoppen met bellen.’ Hij zei:‘Misschien kunnen we dan eindelijk eens praten.’
  We ontmoetten elkaar voor een kopje koffie, en toen werd ik verliefd op een man die een vreemde toestemming gaf om te rouwen. We zijn afgelopen herfst getrouwd. © Mamie /Bellekant

Voorbeeldfotocredit

Kristen / Bright Side

Opmerkingen

Awwww wat lief dat je moeder mocht zijn voor de kleine meid🥹

Ik begrijp dus duidelijk deze verhalen over het van de weg gooien van wormen

Ik hou echt van het verhaal over de rouwende dame die me de oude telefoon van haar vader noemde 📱 wat een aardige man om dit voor je te doen en zo blij voor je dat jullie de liefde bij elkaar hebben gevonden, ik hoop dat jullie een mooi leven samen hebben

Gerelateerde artikelen