Sommige eerste afspraakjes eindigen met een welterustenkus. Anderen eindigen met een verhaal dat je de rest van je leven zult vertellen. Deze zestien mensen kregen de tweede soort, en eerlijk gezegd zijn hun verhalen zo losgeslagen dat Hollywood-romcoms er lui uitzien.
Ik had een blind date met een rijke man. Geen profielfoto's.
Toen we elkaar ontmoetten, was hij knap en leek hij beleefd, maar hij staarde me vreemd genoeg de hele nacht aan. We praatten twee uur, daarna ging ik naar het toilet. Toen ik terugkwam, was hij weg. Ik huilde.
Wat mij het meest raakte was toen de serveerster zich naar voren boog en fluisterde:"Je hebt een stuk spinazie ter grootte van een post-it op je voortand. Zit daar al sinds de hapjes. Hij bleef maar staren en probeerde erachter te komen hoe hij het je moest vertellen."
Ik sloot mezelf nog tien minuten op in die badkamer. Niet huilen. Stervend.
Dus daarom ging hij weg, omdat hij niet wist hoe hij haar moest vertellen dat ze spinazie tussen haar tanden had? Dat slaat nergens op. Iemand die daardoor een date verlaat, is uiteindelijk geen tweede date waard.
Toen ik 14 was, ontmoette ik een man in het skatepark en hij vroeg of ik de volgende dag met hem uit wilde gaan. Ik vond hem prachtig, en toen hij zei dat ik me moest verkleden, verwachtte ik iets speciaals. Hij nam me mee naar de begrafenis van zijn zusje.
14 zijn en denken dat je een milkshake gaat krijgen, maar in plaats daarvan een grafrede krijgen. Krankzinnig
Ik heb een match met deze man gemaakt via een app. De gesprekken waren leuk en flirterig, dus besloten we elkaar te ontmoeten in een koffieshop om te kijken of we een persoonlijke sfeer hadden. Hij leek precies op zijn foto's, maar er voelde iets mis.
Tien minuten later kreeg hij een sms, keek in paniek en rende naar de badkamer. Hij kwam vijf minuten later terug, maakte een grapje en het ijs smolt uiteindelijk. We praatten, ik begon te ontspannen. Hij was grappig en makkelijk om mee te praten. Ik dacht:oké, misschien gaat dit echt ergens heen.
En toen leunde de ober naar voren en fluisterde recht in mijn oor:"Wees voorzichtig. Deze man heeft een tweeling. Ik zag ze ruilen in de badkamer." Ik verontschuldigde mezelf naar de badkamer en vertrok.
Dit is eng, maar stel je voor dat de man in de badkamer zijn broer verwoed coacht:"Oké, haar naam is Sarah, ze heeft een kat, en ik heb mijn beste grap over de pinguïn al gebruikt - herhaal hem niet!!!"
Ik kreeg een telefoontje van een vriend van een vriend die ik dacht al eens eerder te hebben ontmoet, met de vraag of ik morgen (zaterdagavond) uit wilde gaan. Zeker. Ging ongeveer 40 minuten naar haar huis. Besefte bij aankomst dat ik haar naam eigenlijk niet kende.
Gegeten, gepraat, wat gezoend, gepraat over weer uitgaan, nog wat vrijen, rond 01.00 uur was het afgelopen. Ik heb verschillende manieren geprobeerd om haar haar naam te laten onthullen, maar het mocht niet baten. Ik heb haar bij haar thuis afgezet, naar huis gereden en naar bed gegaan.
Besefte de volgende ochtend dat ze mijn naam ook nooit had uitgesproken, niet aan de telefoon of persoonlijk. Verder besefte ik dat ik haar telefoonnummer niet had. Ik heb een gemeenschappelijke vriendin gebeld om haar nummer te vragen.
Een gemeenschappelijke vriend had geen idee over wie ik het had. Gaf hem het adres van het meisje. Hij zei dat hij niemand uit die stad kende en dat het adres niet bekend was. Nooit meer iets van haar gehoord.
Als ze je zou bellen, zou je zeker haar nummer hebben
Eerste jaar van de middelbare school:ouders lieten me nog steeds niet uitgaan of zelfs maar ergens heen gaan. Ik vond een totaal geweldig meisje (voortaan 'H' genoemd) en ik dacht:'Fuck this, ik ga met haar uit.'
Woensdag, nadat ik haar had ontmoet, vertelde ik mijn vader dat ik voor de poëzieclub logeerde, en hij keurde het goed. Ik vroeg H of ze naar een geweldige koffieshop in de buurt wilde gaan. Ze gaat akkoord, en daar gaan we. We komen bij de coffeeshop en alles is geweldig.
Net toen het wat warmer begon te worden, ging mijn telefoon. Het is mijn vader en hij vertelt me dat hij al onderweg is om mij op te halen. En ik begin meteen in paniek te raken. Ik vertel H over de situatie, en ze stemt er zelfs mee in om met mij mee terug te rennen naar onze school, die ongeveer vijftien straten verderop ligt.
Op dat moment wist ik dat ik waarschijnlijk in grote problemen zou komen. We sprinten allebei langs zes straten voordat een bus ons inhaalt. We stappen in en rijden naar school. Voordat we uitstappen, kijk ik uit het raam en mijn hart slaat over; De auto van mijn vader staat vlak voor het hoofdkantoor van de school geparkeerd. Ik sta op het punt een paniekaanval te krijgen.
H en ik stappen ongeveer een blok verwijderd van de school uit en sluipen er binnen via een open hek aan de achterkant. Ik neem afscheid en ren naar de auto van mijn vader. En zo begint een van de meest ongemakkelijke autoritten van mijn leven, terwijl mijn vader zich afvraagt waarom ik bezweet ben en naar koffie en chocolade ruik.
Dit is wat er gebeurt als ouders hun kinderen als tieners onderdak bieden. Ze sluipen rond.
16, IK, MIJN BESTE VRIEND, HAAR BF, EN DE MIJN. PARKEERDE HAAR AUTO, ONTDEK DE JONGENS (MOORDEN DAT NIET TE DOEN) GING UIT. Kwam terug naar haar auto, lege accu, zou niet springen. PLAATS HUN ACCU IN HAAR AUTO, ZE BRENGT ME NAAR HUIS TERWIJL ZE WACHTEN. ZE MOEST TERUG NAAR ZE GAAN, ZE OPHALEN, ZE NAAR HUIS BRENGEN (HUN AUTO VERLATEN), ZODAT ZE NIET IN DE PROBLEMEN KAN KOMEN. VOLGENDE DAG DRAAI DE SITUATIE OM, KRIJG EEN NIEUWE BATTERIJ EN GEEF ZE DAN TERUG, VOORDAT WE TE LAAT ZIJN VOOR DE LES. 🫨😵💫 WERD NOOIT GEVANGEN (IN ieder geval VOOR DIE ENE).
Ik had deze man al een paar maanden, maar we hadden nooit een date. Omdat dit onze eerste date was, gingen we wat froyo halen bij Tutti Frutti.
Hij komt mij ophalen, en hij neemt zijn moeder mee. Hij kan blijkbaar niet op afspraakjes gaan tenzij zij met hem meegaat. Dus we zitten aan onze eigen tafel, eten, en ik leun voorover om hem iets op mijn telefoon te laten zien.
Zijn moeder staat op, loopt naar onze tafel, pakt mijn telefoon en roept bijna:'Wat laat je mijn zoon zien?!?!?' Het was een grappige puppyvideo. Ik pakte mijn telefoon terug, maakte het uit en liep naar huis.
Vraag me af hoe oud de man is. Hoe dan ook, hij zal nooit een vriendin voor de lange termijn krijgen als mama altijd meegaat met hun afspraakjes.
Ik (44M) matchte met een vrouw via online dating. Ze is ongeveer even oud. We begonnen te communiceren via de app en schakelden vervolgens over op sms'en en bellen. Het ging goed, dus begonnen we plannen te maken voor data/tijden waarop we elkaar konden ontmoeten. Ze woont ongeveer een uur rijden, dus het is een beetje uitdagend, maar niet erg.
Hoe dan ook, we bespraken wat we deden voor de kost, en ik zei dat ik tandarts ben. Ze stelde me vragen over een recente ervaring die ze had met haar tandarts en uitte haar veel voorkomende angst voor de tandarts. Lol.
Ik kon zien dat ze niet op zoek was naar een aalmoes, enz., maar ze kreeg steeds meer pijn aan een bepaalde tand. Ik heb erop aangedrongen dat ze het zo snel mogelijk zou laten repareren, maar haar werkschema is uitdagend.
Om een lang verhaal kort te maken:ze kwam onlangs naar mijn kantoor (op mijn voorstel en nadat ik mijn hulp had aangeboden) en ze had twee wortelkanalen en twee kronen nodig, wat ik uiteindelijk met veel plezier deed – tijdens onze eerste ontmoeting. De procedure is heel goed verlopen en ze is zo dankbaar.
Heeft u toevallig in uw profiel vermeld dat u tandarts bent? Misschien is dit toeval helemaal geen toeval? 🤣
Ik zou haar ontmoeten in een restaurantbar voor drankjes en hapjes. Ze was twintig minuten te laat en kwam binnen als de Tasmaanse Duivel, zei nauwelijks hoi, bestelde een drankje en een voorgerecht met zeevruchten en verdween toen naar de badkamer.
Ze was zo'n vijftien minuten weg en kwam meteen terug toen haar voorgerecht op de bar kwam. Ze stampt het drankje in, bewaart het aperitief, zegt dat ze moet vluchten omdat ze vrienden ontmoet, en vertrekt dan zonder te betalen. We kwamen amper voorbij 'Hallo, hoe gaat het?'
Ik kijk stomverbaasd naar de barman en hij zegt:'Man, ik breng je alleen maar je drankje in rekening en beschouw haar als een staking.' Ik bedankte hem, gaf hem een fooi van 100% en vertrok.
Drie uur later kreeg ik vervelende sms'jes van haar omdat ze niet voor haar had betaald. Ik denk dat zij en haar vrienden later op de avond teruggingen en haar vertelden dat ze moest betalen voor haar eerdere rekening waarmee ze was weggelopen, of dat ze moest wachten op de politie.
Ze wilde een gratis maaltijd. Jongen was ze onbeleefd. Ik hoop dat je haar en haar vrienden hebt geblokkeerd. Dat heb je niet nodig in je leven.
Mijn date liet zijn provisie op het dienblad bij McDonald's liggen. Toen herinnerde hij zich dat hij het dienblad in de garagebak had gezet. In plaats van in de vuilniszak te zoeken, pakte hij de hele zak, gooide hem over zijn schouder en zei dat hij hem later thuis zou zoeken.
Ik heb zojuist een verhaal gelezen over een meisje dat de hele nacht door het afval van restaurants heeft gezocht. Hij heeft die van haar niet gevonden 🥲
Een oude vriend van de basisschool vroeg me mee uit toen ik ongeveer 19 was. Blijkbaar was ik altijd verliefd op mij. Date was prima, een typisch date-diner uit 1993 en een film.
Aan het einde zegt ze:'Bel me.' Ik antwoordde:'Ik heb je nummer niet, bel mij maar.' "Oké, ik bel je." Dat is alles. Ze heeft nooit teruggebeld. Geen probleem, geen liefdesverdriet.
Ongeveer een jaar later zag ik haar in een restaurant toen ik op een andere eerste date was. "Hallo, hoe gaat het? "Hoe durf je, je hebt me nooit gebeld", enzovoort. "Ah, je had me moeten bellen, ik had je nummer niet." “O... Sorry.”
Anderhalf jaar later, hetzelfde meisje van de vorige date (verbaasd dat de vorige interactie haar niet heeft afgeschrikt, maar wat dan ook). We zijn in een winkelcentrum:'Hé, je hebt me nooit gebeld.' Zelfde reactie, zie hierboven.
Het blijft een paar jaar stil, en dan wordt Facebook uitgevonden. “Vriendschapsverzoek.” Ik negeer het omdat ik Facebook niet gebruik, en, nou ja, zie hierboven. Een jaar later krijg ik een privébericht:'Als je niet met me wilt praten, zeg het dan gewoon.'
En zo is het decennialang gegaan. Bij het laatste verzoek op Facebook werd mij om mijn telefoonnummer gevraagd, zodat we persoonlijk konden praten.
Op een date keken we naar People Under the Stairs, allemaal erg gezond. Ik ben nu in de vijftig en leef in angst voor het meisje uit de straat met wie ik naar de basisschool ging.
Ontmoette elkaar op een datingwebsite en sms'te al geruime tijd non-stop. Hij is een begrafenisondernemer. Ik kwam naar zijn huis voor een etentje en een film.
Ik kom naar hem toe en sta in zijn garage met een pak aan en een rol ducttape in mijn hand. Eerlijk gezegd dacht ik erover om weg te rijden. Hij vertelde me dat hij zojuist werd geroepen en dat ik met hem mee kon gaan om het lichaam op te halen of bij hem thuis kon wachten. Eh #2 alstublieft!
Hij geeft me een korte rondleiding door het huis en vergeet te vermelden waar de lichtschakelaars zich bevinden. Ik bevond me in de woonkamer van een split-level huis en ik moest naar het toilet. Ik ga in het donker naar boven en voel overal naar een schakelaar. Nooit één gevonden.
Ik ga weer naar beneden en de hak van mijn schoen blijft hangen op de tweede trap. Ik hoorde een klik toen er intense pijn volgde. Op weg om plat te vallen, haal ik een stomme plant eruit die hij op de halve muur had staan.
Dus nu, op deze eerste date, lig ik snikkend in zijn foyer, met de ergste verstuikte enkel ooit, omringd door vuil van de plant. Het enige waar ik aan dacht was dat hij elk moment thuis kon komen en deze gekke dame daar zou aantreffen. Het duurde ongeveer 15 minuten voordat de pijn verdween en ik naar beneden kon kruipen om mijn telefoon te pakken.
Toen hij thuiskwam, vertelde ik hem wat er was gebeurd. Ik weet niet zeker of hij echt geloofde hoeveel pijn ik had, totdat ik de volgende dag een MRI moest ondergaan. We zijn sindsdien samen en gaan over ongeveer een maand trouwen.
Nou ja, je hebt tenminste je hoofd niet gestoten. In dit geval had hij zijn professionele vaardigheden kunnen gebruiken
Ik liep op een avond langs een riksja met een kerel en een dame erin, en de dame zei:"Ik heb altijd medelijden met deze jongens, ik heb het gevoel dat ik te zwaar ben." En in plaats van haar gerust te stellen, zegt de man:'O, maak je er maar geen zorgen over, deze jongens kunnen een eland dragen!'
Ik denk dat hij, zodra het zijn mond verliet, wist dat hij op die datum niets zou bereiken.
Hilarisch. Maar als een meisje zo beledigd is dat ze de relatie ter plekke verbreekt, door iets dat duidelijk slechts een ongeluk was en niet bedoeld was om haar te beledigen, zouden de jongens waarschijnlijk een kogel ontwijken
Ik heb online een match gehad met een man. Het ging goed, dus bood hij aan om elkaar te ontmoeten. Hij zei dat het een verrassing zou zijn dat hij me naar een speciale plek wilde brengen.
Een paar dagen eerder arriveerde er een pakket:een prachtige rode jurk met een briefje met de vraag of ik deze op onze date wilde dragen. Oké. Een beetje veel, maar lief.
Hij heeft me opgehaald en ik moet toegeven dat het geweldig voelde. Toen reed hij van de weg en raakte ik in paniek. Het was een begraafplaats.
Hij ging bij een grafsteen zitten en begon zijn overleden vrouw over mij te vertellen. ‘Lijkt ze niet precies op jou, lieverd?’ vroeg hij aan de steen. Die specifieke rode jurk was een replica van de jurk waarin ze werd begraven.
Ik zou zo snel over de graven zijn gevlucht
Op een eerste date met een vrouw, en alles gaat geweldig, eten, praten, lachen. Halverwege het diner verontschuldigt ze zich om naar het toilet te gaan.
Ze komt terug, gaat zitten, kijkt me aan en zegt:'Oké, mijn huurcontract loopt over drie maanden af, dus ik kan bij je intrekken. Kort daarna kunnen we beginnen met het plannen van onze bruiloft. Ik dacht dat we twee, misschien drie kinderen kunnen krijgen, en dan kun je gerepareerd worden.’
Ze gaat 30 minuten door. Ik zit daar met een O_o-blik op mijn gezicht terwijl ze eet en praat. Ik denk:'Ik heb niet eens gezegd dat ik van je hou.' Ik maakte daar meteen een einde aan en zei nee.
Hij arriveerde in een scherp pak. Hij zag eruit als een echte heer. Tijdens het eten kreeg hij het warm en trok zijn jas uit. Daaronder droeg hij een T-shirt met mijn gezicht erop met de tekst 'Toekomstige mevrouw Miller'.
We kenden elkaar precies tweeëntwintig minuten. Hij zei dat hij het 'gewoon wist' uit mijn profielfoto's.
Ik zal bang zijn om nieuwe mannen te ontmoeten na het lezen van al deze verhalen
Ontmoette een man. Alles was perfect. Hij was charmant en attent. Aan het einde van onze eerste dag vroeg hij of het goed zou zijn als hij me mee zou nemen voor een ritje, maar we moesten eerst een boek bij zijn vriend afgeven. Ik zei 'zeker'.
We stopten bij een enorme barbecue in de achtertuin. Hij stapte uit de auto en riep de naam van zijn neef. Er kwam een man aanrennen, wierp een blik op mij en zei:'Bro. Je hebt het echt gedaan.”
Toen wendde hij zich volkomen oprecht tot mij en zei:'Hij wedde met ons vijftig dollar dat hij tegen zonsondergang een vriendin zou kunnen krijgen. We hadden niet gedacht dat hij daadwerkelijk het huis zou verlaten.’
Ik ben niet weggegaan. Ik weet niet helemaal waarom. Misschien was het het feit dat hij er zo oprecht beschaamd uitzag dat ik bijna medelijden met hem kreeg.
Aan het eind van de avond bracht hij me naar mijn auto en zei:'Ik weet dat dat veel was. Het spijt me." Ik vertelde hem dat het boek eigenlijk het meest creatieve was dat een man in jaren had gedaan om mijn aandacht te trekken.
We zijn elf maanden samen.
Als een man mij zou gebruiken om 50 dollar te winnen, denk ik dat ik er minstens 25 dollar van zou vragen voor mijn prestatievergoeding als vriendin 💅🏻
Wat is jouw ultieme ‘dealbreaker’ waardoor je jezelf excuseert om naar het toilet te gaan en nooit meer terugkomt?
Mijn dealbreaker zou een man zijn die niet van honden hield. Je kunt ze niet vertrouwen
Voorbeeldfotocredit
Lichte kant