* Middeleeuws Engeland Oorsprong: De meest algemeen aanvaarde theorie voert de term terug naar het middeleeuwse Engeland. De "penny" (pence, afgekort als "d" voor denarius) duidde de prijs aan van 100 nagels van een bepaalde maat. Dus "sixpenny-spijkers" zouden zes pence voor 100 spijkers hebben gekost.
* Gewichtsverbinding: Aanvankelijk had de centaanduiding rechtstreeks betrekking op het gewicht van 100 spijkers. Honderd cent-spijkers wegen bijvoorbeeld zes pond.
* Standaardisatie-uitdagingen: Naarmate de tijd verstreek, werd deze gewichtscorrelatie minder consistent. De technieken voor het maken van nagels evolueerden en verschillende fabrikanten hadden variaties in hun nagels. Hoewel de cent-aanduiding bleef bestaan, paste deze niet langer perfect bij het gewicht.
* Lengtecorrelatie: Uiteindelijk werd de aanduiding "cent" directer geassocieerd met de lengte van de nagel, ook al ging de oorspronkelijke betekenis van het gewicht verloren. Dit is het systeem dat we tegenwoordig doorgaans gebruiken. Een 10d-spijker is bijvoorbeeld langer dan een 2d-spijker.
* Modern gebruik: Het centsysteem wordt nog steeds gebruikt in de Verenigde Staten en Canada, maar het kan verwarrend zijn voor degenen die er niet bekend mee zijn. Een hoger centgetal duidt op een langere nagel.
Samenvattend worden bouwspijkers penny-spijkers genoemd omdat de naam eeuwenlang bleef hangen vanaf het moment dat het cent-getal de prijs (en vervolgens het gewicht) aangaf van 100 spijkers van dat formaat in het middeleeuwse Engeland. Hoewel de oorspronkelijke betekenis verloren is gegaan, wordt de term nog steeds gebruikt om de nagellengte aan te duiden.