* proto-indo-Europees (taart): De voorouder van veel Europese en sommige Aziatische talen, waaronder Engels, had een wortel zoiets als `*h₂nogʰ-`, wat betekent "klauw, nagel of vinger/teen nagel."
* proto-germanic: Deze wortel evolueerde naar `*Naglaz` in proto-Germanic, ook wat" nagel "betekent (zowel de vinger/teen nagel als de metalen bevestigingsmeer).
* oud Engels: Van Proto-Germanic kwam het oud Engels binnen als 'nægl', opnieuw met dezelfde dubbele betekenis.
* Midden -Engels: Het woord ging door als 'nagel' in het Midden -Engels, en de spelling en uitspraak bleven grotendeels ongewijzigd.
Dus in wezen komt het woord "nagel" uiteindelijk van een zeer oude wortel geassocieerd met klauwen, vingernagels en teennagels, en de toepassing ervan op metalen bevestigingsmiddelen is een latere ontwikkeling op basis van de gelijkenis in vorm en functie (om te grip of vasthouden).