1. Aromatische verbindingen/etherische oliën:
* Terpenen: Dit is een enorme groep organische verbindingen afgeleid van isopreeneenheden. Ze zijn ongelooflijk veelzijdig en dragen bij aan een breed scala aan geuren en smaken. Voorbeelden zijn onder meer:
* Limoneen: Gevonden in citrusvruchten. Gebruikt in producten met citrussmaak en parfums voor een heldere, opbeurende toon.
* Pineen (alfa en bèta): Gevonden in dennenbomen. Gebruikt in schoonmaakproducten met dennengeur, parfums en af en toe om een harsachtige toon toe te voegen aan bepaalde voedingsmiddelen of dranken.
* Geraniol: Gevonden in roos, geranium en citroengras. Gebruikt in producten met rozensmaak en rozengeur.
* Linalool: Gevonden in lavendel, bergamot en koriander. Gebruikt vanwege het bloemige en licht citrusachtige aroma in parfums, en soms om kruidenthee of snoep op smaak te brengen.
* Esters: Deze hebben een breed scala aan fruitige en bloemige geuren en smaken. Voorbeelden zijn onder meer:
* Ethylacetaat: Komt voor in veel fruitsoorten en geeft een zoete, oplosmiddelachtige geur. Gebruikt in imitatiefruitaroma's en soms als oplosmiddel in parfums.
* Isoamylacetaat: Gevonden in bananen en peren. Gebruikt in bananensmaak en in sommige parfums voor een fruitig accent.
* Aldehyden: Kan variëren van fruitig en bloemig tot wasachtig of groen. Voorbeelden zijn onder meer:
* Keelaldehyde: Gevonden in kaneelschors. Gebruikt in kaneelaroma's en in parfums voor een kruidige, warme toon.
* Hexanaal: Geeft een grasachtige, groene toon. Het wordt gebruikt in parfums om de essentie van vers gemaaid gras vast te leggen.
* Fenolen: Hebben vaak kruidige, rokerige of medicinale aroma's. Voorbeelden zijn onder meer:
* Eugenol: Gevonden in kruidnagel, kaneel en laurierblaadjes. Gebruikt in kruidnagelsmaak en in parfums voor een pittige, warme toon.
* Vanilline: Gevonden in vanillebonen. Gebruikt in vanillesmaak en in parfums voor een zoete, romige noot.
2. Synthetische aromachemicaliën:
* Vanwege de kosten en beschikbaarheid van natuurlijke ingrediënten zijn synthetische aromachemicaliën zeer gebruikelijk. Deze zijn vaak ontworpen om de geuren en smaken van natuurlijke ingrediënten na te bootsen of om geheel nieuwe ingrediënten te creëren. Voorbeelden zijn onder meer:
* Hedione: Heeft een lichte, stralende, bloemige (jasmijnachtige) geur. Veel gebruikt in parfums.
* Iso E Super: Een houtachtig, amberachtig aroma. Zeer vaak voorkomende basisnoot in parfums.
* Galaxolide: Een muskusachtige geur. Een van de meest gebruikte synthetische muskus.
3. Oplosmiddelen en dragers:
* Ethanol (alcohol): Gebruikt als oplosmiddel om geurstoffen in parfums op te lossen en mee te nemen. Wordt ook gebruikt om smaakstoffen te verdunnen.
* Propyleenglycol: Een veelgebruikt oplosmiddel en bevochtigingsmiddel (vochtvasthoudend middel) in zowel smaak- als geurstoffen.
* Plantaardige oliën (bijvoorbeeld gefractioneerde kokosolie): Gebruikt als dragers voor essentiële oliën in sommige natuurlijke parfums en smaakstoffen.
4. Fixatieven:
*Deze vertragen de verdamping van vluchtige geurstoffen, waardoor de geur langer blijft hangen. Voorbeelden zijn onder meer:
* Harsoïden (benzoë, tolubalsem, labdanum): Afgeleid van natuurlijke harsen en heeft balsamico, vanille-achtige of amberachtige geuren.
* Synthetische muskus (zie Galaxolide hierboven): Werkt ook als fixeermiddel.
Belangrijke overwegingen bij het gebruik van smaak versus geur:
* Zuiverheid en veiligheid: De ingrediënten die in de smaken worden gebruikt, *moeten* geschikt zijn voor levensmiddelen en veilig zijn voor consumptie. Geuringrediënten zijn, hoewel zorgvuldig getest, niet altijd geschikt voor inname.
* Concentratie: Smaakstoffen worden vaak in veel hogere concentraties gebruikt dan geurstoffen om het gewenste smaakprofiel te bereiken.
* Verschillen in de regelgeving: De regelgeving voor het gebruik van ingrediënten in smaak- en geurstoffen verschilt aanzienlijk van land tot land.
Samenvattend is de overlap tussen smaak- en geuringrediënten aanzienlijk, vooral bij het gebruik van natuurlijke en synthetische aromachemicaliën. De belangrijkste verschillen liggen in de vereiste zuiverheid, concentratie en het regelgevingskader rond het gebruik ervan.