* Sin Tax: Als de belasting bedoeld is om de consumptie van parfum te ontmoedigen omdat deze als niet-essentieel en frivool wordt ervaren, kan deze worden beschouwd als een zondebelasting.
* Luxe belasting: Als de belasting wordt toegepast omdat parfum wordt gezien als een niet-essentieel item dat voornamelijk wordt gekocht door rijkere personen, functioneert het als een luxe belasting, gericht op duurdere consumentenuitgaven.
Uiteindelijk hangt de classificatie af van de bedoeling achter de belasting. In veel gevallen kan worden betoogd dat het een combinatie van beide is, omdat parfum vaak wordt gezien als zowel een niet-essentiële verwennerij als een product dat vaker wordt gekocht door mensen met een besteedbaar inkomen.