De moeder, gedreven door haar extreme verlangen naar kinderen met een eerlijke huid, vervloekte haar kinderen om een witte huid te hebben die gemakkelijk zou branden en sproet in de zon. Terwijl ze haar wens kreeg, vervloekte ze ze onbedoeld tot een leven van ontberingen in het tropische klimaat.
Het verhaal eindigt meestal met een verklaring dat dit is hoe sommige mensen in de regio eindigden met een eerlijkere teint en een gevoeligheid voor de zon, die dient als een waarschuwend verhaal:
* tevredenheid: Gelukkig zijn met wat je hebt.
* De gevaren van overmatig verlangen: Iets te veel willen kunnen leiden tot negatieve gevolgen.
* Natuurlijke schoonheid waarderen: Het verhaal moedigt subtiel aan om de schoonheid van donkere huidtinten en het vermogen om de zonnestralen te weerstaan te waarderen.
In wezen verklaart het einde de oorsprong van een schone huid als gevolg van de ijdelheid van een moeder en dient als een les om te waarderen wat je hebt en niet te worden geconsumeerd door onrealistische verlangens.