* donkerder haar:
* henna: Deze roodbruine kleurstof werd gebruikt om haar donkerder te maken, hoewel het vaker voorkwam in de oostelijke delen van het Romeinse rijk.
* Walnut Shells: Gerutte walnootschelpen werden gebruikt om een donkerbruine kleurstof te creëren.
* prei en bloedzuiger: Een brouwsel met gefermenteerde bloedzuigers was een nogal onaangename en blijkbaar stinkende methode om het haar donkerder te verven. Dit werd meestal gemengd met andere kruiden.
* verbrande eierschalen: Gebrande eierschalen werden gemalen en gemengd met olie om een zwarte kleurstof te creëren.
* verlichtende haar:
* Saffron: Saffron kon een geelachtige of roodachtige tint aan haar geven, hoewel het geen zeer sterke kleurstof was.
* Plantenas: Een loog gemaakt van plantenas kon worden gebruikt om haar te bleken, maar dit was hard en schadelijk.
* Goudstof: Rijke vrouwen sprenkelden soms goudstof in hun haar om het lichter en luxer te laten lijken.
* Grijs haar bedekken:
* De methoden die werden gebruikt voor het donkerder haar werden ook gebruikt om grijs haar te bedekken.
Belangrijke overwegingen:
* Effectiviteit: Romeinse kleurstoffen waren niet zo effectief of langdurig als moderne kleurstoffen. Ze vereisten vaak herhaalde toepassingen en konden het haar schadelijk zijn.
* Sociale klasse: Haarkleur en stijl waren vaak een indicatie voor sociale klasse. Donker haar kwam vaker voor en werd als natuurlijk beschouwd, terwijl lichter of rood haar soms werd geassocieerd met slaven of buitenlanders.
* toxiciteit: Sommige Romeinse haarkleurstoffen bevatten ingrediënten die giftig of irritant waren voor de huid.
Samenvattend gebruikten oude Romeinen een reeks natuurlijke stoffen om hun haar te verven, maar deze methoden waren vaak minder effectief, schadelijker en mogelijk gevaarlijker dan moderne kleurstoftechnieken.