1. Totale chemische synthese:
* Dit is de meest voorkomende methode, vooral voor het produceren van synthetische all-rac-a-tocoferol (DL-a-tocoferol). De "DL" geeft aan dat het een racemisch mengsel is, dat gelijke hoeveelheden van de RRR- en SSS -stereoisomeren in de chirale centra bevat.
* Sleutelstappen:
* isophytol -synthese: Isophytol (een lange isoprenoïde zijketen) wordt gesynthetiseerd uit verschillende uitgangsmaterialen. Eén route omvat de condensatie van aceton met acetyleen, gevolgd door meerdere chemische transformaties. Een andere route maakt gebruik van isobutyleen en formaldehyde.
* Condensatie met trimethylhydroquinon (TMHQ): Isofytol wordt vervolgens gecondenseerd met 2,3,5-trimethylhydrochinon (TMHQ) in aanwezigheid van een zure katalysator (bijv. Zinkchloride, boor trifluoride). Deze reactie vormt α-tocoferol.
* zuivering: Het resulterende product wordt gezuiverd door destillatie, extractie en andere technieken om bijproducten en niet -gereageerde materialen te verwijderen.
* resultaat: DL-a-tocoferol. Omdat het een mengsel is van stereoisomeren, heeft het een lagere biologische activiteit dan de natuurlijke vorm. Het lichaam gebruikt bij voorkeur het RRR -stereoisomeer.
2. Isolatie van plantaardige oliën (natuurlijke vitamine E):
* Deze methode levert RRR-a-tocoferol op, de meest biologisch actieve vorm.
* Sleutelstappen:
* extractie: Groenteoliën (soja, zonnebloem, raapzaad/canola en tarwekiemolie zijn veel voorkomende bronnen) worden geëxtraheerd om de niet -sape fractie te verkrijgen.
* concentratie: Deze fractie bevat verschillende tocoferolen en tocotrienolen (andere vormen van vitamine E), samen met andere lipiden. Verschillende technieken, zoals oplosmiddelextractie, moleculaire destillatie en chromatografie, worden gebruikt om de tocoferolen te concentreren. Superkritische vloeistofextractie met CO2 wordt ook gebruikt.
* scheiding (indien nodig): Soms worden verschillende tocoferolhomologen (alfa, bèta, gamma, delta) gescheiden om een zuiverder RRR-a-tocoferolproduct te verkrijgen. Dit wordt vaak gedaan met behulp van chromatografie of andere scheidingstechnieken.
* zuivering en standaardisatie: De geëxtraheerde en geconcentreerde tocoferol wordt verder gezuiverd en gestandaardiseerd naar een specifieke potentie.
* resultaat: RRR-a-tocoferol (of gemengde tocoferolen, afhankelijk van het proces). Dit wordt beschouwd als de "natuurlijke" vorm van vitamine E en wordt vaak bestempeld als D-a-tocoferol (de "D" geeft de dextrorotatory of RRR-vorm aan).
Belangrijke overwegingen:
* stereoisomeren: De stereochemie van vitamine E (α-tocoferol) is cruciaal. RRR-a-tocoferol is de natuurlijke vorm en wordt gemakkelijker gebruikt door het lichaam. Synthetische vitamine E bevat een mengsel van acht stereoisomeren (RRR, RRS, RSS, SSS, SRR, SRS, SSR en RSR), en alleen het RRR -isomer wordt effectief gebruikt.
* Andere tocoferolen en tocotrienolen: Vitamine E is niet alleen α-tocoferol. Er bestaan andere vormen (bèta, gamma, delta tocoferolen en tocotrienolen). Deze vormen hebben verschillende biologische activiteiten en kunnen aanwezig zijn in natuurlijke vitamine E -extracten. Sommige onderzoeken suggereren dat andere tocoferolvormen, met name gamma -tocoferol, ook een belangrijke rol spelen in de gezondheid.
* Regulerende aspecten: De productie en labeling van vitamine E -supplementen zijn onderworpen aan voorschriften in verschillende landen.
Samenvattend:
* Synthetisch (DL-a-tocoferol): Goedkoper om te produceren, maar minder biologisch actief.
* Natuurlijk (RRR-a-Tocopherol): Duurder, maar biologisch actiever.
De keuze tussen synthetische en natuurlijke vitamine E hangt af van de toepassing en kostenoverwegingen.