i. Fysieke methoden (focus op het verwijderen van geurige verbindingen):
* Verwarming:
* roosteren/bakken: Hoge warmte kan veel geurverbindingen vervluchtigen (verdampen). Dit wordt vaak gebruikt voor noten, kruiden en koffiebonen.
* koken/stomen: Net als bij het roosteren kan koken en stomen vluchtige verbindingen verwijderen door ze in de stoom weg te dragen. Effectief voor sommige groenten en zeevruchten.
* Distillatie: Gebruikt in de voedingsindustrie om vluchtige aromaverbindingen van olie te scheiden.
* adsorptie:
* geactiveerde koolstof/houtskool: Zeer poreuze materialen die geurmoleculen kunnen absorberen uit vloeistoffen of gassen. Gebruikt in waterzuivering en soms in gespecialiseerde voedselverwerking (bijvoorbeeld het verwijderen van chloor uit water dat wordt gebruikt in ingeblikte goederen).
* Clay Minerals (bijv. Bentonite): Gebruikt bij het raffineren van plantaardige oliën om ongewenste kleuren en geuren te verwijderen.
* silicagel: Een droogmiddel (droogmiddel) dat ook enkele geurverbindingen kan adsorberen.
* Lucht strippen/sparten: Bubbelende lucht of een inerte gas (bijv. Stikstof) door een vloeibaar voedsel om vluchtige geurverbindingen te strippen. Gebruikt in raffinage van groenteolie en sapverwerking.
* Vacuüm deodorisatie: Het aanbrengen van een vacuüm vermindert het kookpunt van vluchtige verbindingen, waardoor het gemakkelijker is om ze bij lagere temperaturen te verwijderen. Dit helpt de smaak en voedingswaarde van het voedsel te behouden. Gebruikelijk bij het raffineren van olieverslagen en sommige zuiveltoepassingen.
* extractie: Een oplosmiddel gebruiken om selectief op te lossen en geurverwekkende verbindingen te verwijderen. Dit vereist een zorgvuldige selectie van oplosmiddelen en verwijdering van het oplosmiddel daarna. Gebruikt in koffiecaffeinatie, waar ook ongewenste smaakverbindingen worden geëxtraheerd.
* superkritische vloeistofextractie (SFE): Een superkritische vloeistof gebruiken (vaak CO2) als oplosmiddel. SFE biedt voordelen ten opzichte van traditionele oplosmiddelen (bijv. Lagere toxiciteit, gemakkelijkere verwijdering). Gebruikt in kruiden, hop en andere smaakingrediënttoepassingen.
* Membraanscheiding: Met behulp van semi-permeabele membranen om selectief vluchtige geurverbindingen van de voedselmatrix te scheiden. Minder gebruikelijk maar opkomend.
ii. Chemische methoden (focus op neutralisatie of reageren met geurige verbindingen):
* oxidatie:
* ozonatie: Ozon (O3) gebruiken om geurmoleculen te oxideren en af te breken. Effectief voor het behandelen van water en lucht, en soms toegepast op oppervlakte -deodorisatie van voedingsmiddelen.
* waterstofperoxide (H2O2): Een mild oxidatiemiddel dat enkele geurverbindingen kan afbreken.
* chlorering: Op chloor gebaseerde verbindingen kunnen reageren met en geurverwekkende stoffen neutraliseren. Voornamelijk gebruikt voor het deodfecteren van water- en voedselverwerkingsapparatuur in plaats van de oodorisatie van voedsel.
* zure/basisbehandeling: Het aanpassen van de pH kan soms geuren verminderen door de chemische structuur van geurverbindingen te veranderen of microbiële activiteit te remmen. Gebruikt in gistingsprocessen en wat beitsen.
* Enzymatische behandelingen: Enzymen gebruiken om geurverwekkende verbindingen af te breken. Enzymen kunnen bijvoorbeeld worden gebruikt om zwavelverbindingen in bepaalde groenten te verminderen.
* chelatie: Bindende metaalionen die kunnen bijdragen aan off-outoren (bijvoorbeeld in zeevruchten). Chelerende agenten zijn vaak voedseladditieven.
iii. Biologische methoden (focus op het gebruik van micro -organismen om geurige verbindingen af te breken):
* Biofiltratie: Het passeren van geurige luchtstromen door een bed van micro -organismen die de geurverbindingen consumeren. Gebruikt bij afvalwaterzuivering en sommige voedselverwerkingsfaciliteiten om geuren te beheersen.
* fermentatie: In sommige gevallen kan fermentatie ongewenste geuren verminderen door de chemische samenstelling van het voedsel te veranderen. Soms produceert gisting * echter * gewenste, maar krachtige geuren (bijv. Kaas).
* probiotica: Bepaalde probiotica kunnen helpen om de productie van geurverwekkende verbindingen in de darm te verminderen.
iv. Maskeren/dekken van geuren (het toevoegen van concurrerende, aangenamere geuren):
* Aromaten/kruiden/smaakstoffen toevoegen: Hoewel niet strikt deodorisatie, kan dit effectief onaangename geuren maskeren door ze te overweldigen met meer gewenste.
* Essentiële oliën: Kan worden gebruikt om geuren te maskeren, maar moet zorgvuldig worden gekozen en in geschikte concentraties worden gebruikt om te voorkomen dat de oorspronkelijke smaak van het voedsel wordt overweldigd.
* kruiden: Net als specerijen kunnen kruiden worden gebruikt om bestaande aroma's te maskeren of aan te vullen.
Overwegingen bij het kiezen van een methode:
* Type voedsel: De beste methode hangt af van de voedselmatrix (vaste stof, vloeistof, enz.) En de chemische samenstelling ervan.
* Target geurverbindingen: Sommige methoden zijn effectiever tegen bepaalde soorten geurmoleculen.
* impact op de voedselkwaliteit: De gekozen methode moet alle negatieve effecten op de smaak, textuur, voedingswaarde en veiligheid van het voedsel minimaliseren.
* Kosten en schaalbaarheid: De kosten van implementatie en of de methode kan worden opgeschaald voor industriële productie zijn belangrijke factoren.
* Regelgevende overwegingen: Sommige methoden of additieven kunnen beperkt zijn of vereisen specifieke etikettering.
Het is belangrijk op te merken dat volledige verwijdering van alle geuren mogelijk niet wenselijk is, omdat veel voedingsmiddelen vertrouwen op bepaalde aroma's voor hun karakteristieke smaak. Het doel is meestal om ongewenste off-outors te verwijderen of om de intensiteit van sterke aroma's te verminderen tot een meer acceptabel niveau.